MOEDER IK WIL BIJ DE REVUE - de musical

2014 - 2015

'Moeder Ik Wil Bij de Revue' is de musicalversie van Joop van den Ende Theaterproducties gebaseerd op de succesvolle gelijknamige televisieserie van omroep MAX. Het vertelt het verhaal van Bob Somers (Terence van der Loo) die vanuit Limburg in aanraking komt met de twee revuesterren John en Riet Hogendoorn (Jon van Eerd en Simone Kleinsma) Zijn droom is om net zo'n grote ster te worden als de twee oude rotten in het vak. Maar dat gaat niet over een nacht ijs.

John en Riet hebben zelf ook een aantal problemen te verwerken. Zo kan Riet de drank niet laten staan en worstelt Jon met zijn homoseksualiteit en de angst om als artiest uitgerangeerd te zijn.

 

 

Jon ontving voor zijn rol als John Hoogendoorn de John Kraaijkamp Musical Award voor Beste Mannelijke Hoofdrol. 'Zus' Simone Kleinsma ontving dezelfde prijs voor de vrouwelijke hoofdrol.

 

Daarnaast ontving Jon ook nog de Musical World Award voor Beste Mannelijke Hoofdrol.

 

 

 

Moeder Ik Wil Bij de Revue ontving vijf Musical Awards

 

1. Beste Mannelijke Hoofdrol - Jon van Eerd

2. Beste Vrouwelijke Hoofdrol - Simone Kleinsma

3. Beste Aanstormend Talent - Terence van der Loo

4. Beste Vrouwelijke Bijrol - Raymonde de Kuiper

5. Beste Vormgeving - Creative team Joop vd Ende Theaterproducties

 

en twee Musical World Awards

 

1. Beste Mannelijke Hoofdrol - Jon van Eerd

2. Beste Vrouwelijke Bijrol - Raymonde de Kuiper

 

 

 

 

 

De regie was in handen van Carline Brouwer.

De voorstelling ging op 21 september 2014 in het Beatrixtheater in Utrecht in première en sloot op 9 augustus 2015 haar deuren.

De musical is gebaseerd op de oorspronkelijke TV serie van Omroep MAX. Daarin speelde Jon ook de rol van John Hogendoorn (zie pagina TV). Werd er in de serie een duidelijke link met Wim Sonneveld en zijn liedjes gelegd, in de musical werd die uitdaging losgelaten en koos men naast de liedjes die schatplichtig waren aan de serie, een ogenschijnlijk willekeurige selectie aan Nederlandse, Franse maar ook Amerikaanse nummers. Zo kwam er een vertaling van het nummer: 'Let's Call the Whole Thing Off' van Gershwin voorbij en 'Tu te laisses aller' van Aznavour. Al speelde het verhaal zich af in de 50-er jaren, met het begrip werd in het script ruim omgesprongen. Net als bij het script voor de televisie serie werd er voor de theaterversie gekozen voor een wat beperktere benadering van de onderwerpen, waarbij effect een groot belang had.
 
Hierdoor ontstond er een, weliswaar ongevaarlijk en simpel, maar toegankelijk en succesvol project dat veel te vroeg de deuren moest sluiten. 
WISJEDATJES:
Het decor van de show was al helemaal ontworpen toen Joop van den Ende het Eurovisie Songfestival zag waarin rijkelijk gebruik gemaakt werd van grote LEDschermen in wanden en vloer. De effecten waren meesterlijk. Van den Ende besloot de boel geheel om te gooien. Het decor werd opnieuw ontworpen en de show kreeg een wereldprimeur voor het gebruik van de LEDschermen als decor, decorwisselingen en sensationele effecten. Er waren een aantal schermen die op verticaal niveau over het hele toneel konden bewegen. De vloer bestond ook uit LEDschermen zodat de sfeerdecors daar doorgetrokken konden worden. Nadeel (met name voor acteurs en dansers) was, dat, om het vanuit de zaal goed te kunnen zien, de vloer schuin moest zijn. Hetgeen voor erg veel blessures zorgde bij de bezetting.
Je kon er dan ook op wachten. Door de vermaarde schuine LED-vloer en de val van een danser op zijn benen, raakte Jon tijdens een dansnummer dermate geblesseerd dat hij twee en halve maand uit de running was. Hij zat maar liefst twee weken in een rolstoel en moest een uitgebreid revalidatie proces ondergaan bij de gespecialiseerde afdeling van AZ in Alkmaar.
RECENSIES
ARTIKELEN/VOORBESCHOUWINGEN
  • Wix Twitter page
  • Instagram Social Icon
  • Facebook Social Icon
  • 1194985614534001410pulsante_02_architetto_f_01.svg.med.png