OMHOOG DIE STOK
2000

Première 13 mei 2000 - Zaantheater, Zaandam

OMHOOG DIE STOK was bedacht als opvolger van de grote komische hit DE GIDSEN van Thomas Monty. DE GIDSEN was een komedie waarin een ongekend aantal grote actrices bij elkaar in één stuk stonden. Met namen als Adèle Bloemendaal, Nelly Frijda, Liz Snoijink, Margo Dames en Elsje de Wijn.
OMHOOG DIE STOK had het zelfde uitgangspunt: een hilarische komedie met een ongekend grote cast bestaande uit gevestigde topacteurs en actrices. Het script was van Hetty Heyting. De regie was wederom in handen van Victor van Swaay.
Het verhaal draait om de perikelen van de leden van een fanfare. Zo was er een echtpaar dat de fanfare bestierde (Nelly Frijda en Peer Mascini), een man met het syndroom van down (Jérôme Reehuis) en een reeks kinderen waarvan de meisjes twirlden en de jongens in de fanfare speelden.
De gimmick van OMHOOG DIE STOK was dat in de finale een daadwerkelijke plaatselijke fanfare uit de desbetreffende speelplaats aantrad en met de acteurs een obade gaven aan de Koningin (alleen op de rug gezien en gespeeld door Victor van Swaay).
De cast bestond uit:  Nelly Frijda, Peer Mascini, Elsje de Wijn, Jérôme Reehuis, Adriaan Olree, Liz Snoijink, Margo Dames, Hetty Heyting, Debbie Korper, Ellen Pieters, Celia van den Boogert, Martin van den Ham, Laus Steenbeeke, Joep Onderdelinde en Jon van Eerd
In het algemeen werden de acteurs geprezen voor het nog aangenaam maken van het rammelende script. OMHOOG DIE STOK werd onterecht gespiegeld aan DE GIDSEN en maakte als stuk geen schijn van kans. Desondanks was de voorstelling in het land een groot succes.
WISJEDATJES:
De première was op 13 mei 2000 in het Zaantheater in Zaandam. Het was tevens de avond van de vuurwerkramp in Enschede, hetgeen, toen het publiek in de pauze weet kreeg van de catastrofe, de tweede akte moeilijk maakte om te spelen.
Zelfs na dertig voorstellingen kende Peer Mascini nog steeds zijn tekst niet. Dit dreef met name Nelly Frijda, die zijn directe tegenspeler was, tot waanzin. Als echtpaar hadden ze een scène waarin ze een grote ruzie moesten uitvechten. Frijda pakte een klerenhanger en sloeg, tot grote hilariteit van het publiek en de overige acteurs. Mascini bijna van het toneel af.
 
In de grote groepsscènes had Mascini de neiging zich naar de acteurs om te draaien met de vraag: 'En nu?'. Liz Snoijink kende heel zijn tekst uit haar hoofd en souffleerde hem regel voor regel door de scène. Iedere avond weer.
Jon zei over zijn ervaring in deze productie:
'Dit seizoen was in veel opzichten een openbaring. Maar het was vooral een openbaring dat er mensen aan het toneel kunnen werken als 'acteur', die eigenlijk per toeval daar terecht lijken te zijn gekomen. Ik ben erop gaan letten, en je ziet het wel vaker. Maar Peer Mascini was mijn eerste.'
 
'Ik noem het 'misverstanden' die, frustrerend genoeg, uit puur geluk, of arrogante bluf, soms ook nog waardering weten te scoren. Maar het zijn zeker geen acteurs. Ze hebben geen idee wat ze staan te doen, waar ze het vandaan halen, en hoe ze het eventueel moeten reproduceren. Misverstanden met toevalstreffers, waar je als medespeler volledig aan overgeleverd bent. Samenspel is er niet. Sterker nog; je staat voortdurend op het toneel te wachten welke kant hij op vliegt.'
 
'Het zijn gekken. Ik kan zo een lijstje maken. Maar ze zijn echt gek! Mascini staat bovenaan. Daarom werkt het bij dit soort mensen vaak op camera zo goed. Zet de camera aan - laat ze lullen - en knip het tot een hilarische reclame.'

Het begin van een intense vriendschap tussen Liz Snoijink en Jon.

 

Liz als de ijverige betweter.

Jon als de gemankeerde Gymnasium leerling.

  • Wix Twitter page
  • Instagram Social Icon
  • Facebook Social Icon
  • 1194985614534001410pulsante_02_architetto_f_01.svg.med.png